Michaił Michajławicz Chwastou (, , Michaił Michajłowicz Chwostow; ur. 27 czerwca 1949 w Kozłowszczyźnie w rejonie duniłowickim) – białoruski polityk i dyplomata, w latach 2000–2003 minister spraw zagranicznych Białorusi, ambasador Białorusi w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Kanadzie, przedstawiciel przy instytucjach ONZ.
Życiorys Urodził się 27 czerwca 1949 roku we wsi Kozłowszczyzna, w rejonie duniłowickim obwodu połockiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1975 ukończył Miński Państwowy Pedagogiczny Instytut Języków Obcych, w 1989 roku – Białoruski Uniwersytet Państwowy im. Lenina. Posiada wykształcenie tłumacza-referenta języków francuskiego i angielskiego oraz prawnika.
Pracę rozpoczął jako robotnik w sowchozie „Gorodokskij” () w obwodzie witebskim. Odbył służbę wojskową w szeregach Armii Radzieckiej. W latach 1975–1982 pracował jako konsultant, starszy konsultant w Izbie Handlowo-Przemysłowej Białoruskiej SRR. Od 1982 do 1991 rok był III, II sekretarzem, zastępcą kierownika wydziału w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Białoruskiej SRR. W latach 1991–1992 pełnił funkcję I sekretarza Stałego Przedstawicielstwa Białorusi przy ONZ. Stanowisko to zajmował w momencie ogłoszenia niepodległości Białorusi 25 sierpnia 1991 roku. W latach 1992–1993 pracował jako I sekretarz Ambasady Białorusi w Stanach Zjednoczonych.