Shakeryści (Indiański Kościół Shakerystów lub Szejkerów, ) – religia chrześcijańska zapoczątkowana w 1881 r. w stanie Waszyngton przez Johna Slocuma z plemienia Squaxin.
Jak głosi tradycja, w 1881 r. John Slocum zmarł na krótko (znalazł się w stanie śmierci klinicznej), a po powrocie do życia opowiedział o swojej wizycie w niebie i przykazaniu utworzenia nowej religii. Gdy kilka miesięcy później ponownie zachorował, jego żona Mary zaczęła się modlić i wpadła w niekontrolowane drgawki. Krótko potem Slocum wyzdrowiał, zaś drgawki, uznawane przez wyznawców nowej religii za uzdrawiające, dały nazwę nowemu ruchowi religijnemu.
Indiańscy shakeryści odrzucali początkowo Biblię i inne pisma, polegając jedynie na bezpośrednim kontakcie jednostki z Bogiem. Uważali, że doświadczanie Dobrej Nowiny nie zależy od lektury religijnej, lecz od woli Boga i od jego łaski, którą obdarza swoich wyznawców. Ich religia stała się wkrótce popularna wśród tubylczych ludów Wybrzeża Północno-Zachodniego: Klallam, Quinault, Lower Chehalis, Yakima, Hupa i innych. W niektórych kościołach shakerystów, obok modlitwy połączonej z drgawkami, zwyczajem stało się głośne dzwonienie przez wiernych małymi dzwonkami.