Plagioklazy te zawierają – porównując do warunków ziemskich – niezwykle dużo anortytu (94–96%); odzwierciedla to niską zawartość pierwiastków alkalicznych (Na, K), lekkich i wody w skałach Księżyca. Z kolei ciężkie minerały tej grupy charakteryzują się niskim stosunkiem zawartości magnezu do żelaza; izochroniczne datowanie wewnętrzne pozwoliło ustalić wiek skał żelazowo-anortozytowych na 4,4 mld lat. Skały magnezowe składają się przede wszystkim z dunitów (>90% oliwinu), troktolitów (oliwinowo-plagioklazowych) i gabro (plagioklazowo-piroksenowego) o relatywnie wysokim stosunku Mg/Fe w cięższych minerałach i zawartości anortytu w plagioklazach w granicach 86–93% (An86-93). Powstały one w wyniku późniejszych (4,3–4,1 mld lat temu) intruzji w obrębie żelazowo-anortozytowej skorupy. Analiza zawartości śladowych pierwiastków plagioklazu i piroksenu nasuwa porównanie z magmą bogatą w pierwiastki typu KREEP, pomimo dużych różnic w zawartości pierwiastków głównych. Nazwa „skały alkaliczne” pochodzi od dużej zawartości metali alkalicznych;