W latach 1998–2002 pełnił funkcję deputowanego rady miejskiej. W 2002 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Rady Najwyższej z okręgu jednomandatowego, zasiadł w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. Do 2004 należał do parlamentarnej większości wspierającej rząd Wiktora Janukowycza, po pomarańczowej rewolucji przeszedł do Bloku Julii Tymoszenko, stając się jednym ze sponsorów tego ugrupowania. Z listy BJuT uzyskał mandat poselski w wyborach w 2006 i ponownie w przedterminowych wyborach w 2007. W 2006 stanął na czele podkomisji ds. rdzennych narodowości, mniejszości narodowych i grup etnicznych Rady Najwyższej. W trakcie VI kadencji, po przejęciu władzy przez Partię Regionów, wsparł nowy rząd i przeszedł do frakcji tego ugrupowania.
W 2012 z ramienia PR ponownie został wybrany do parlamentu. W 2014 i 2019 utrzymywał mandat poselski na kolejne kadencje jako kandydat bezpartyjny i niezależny. W 2015 został jednym z liderów partii Nasz Kraj.
W Radzie Najwyższej Ukrainy IX kadencji dołączył do frakcji Opozycyjnej Platformy – Za Życie. W wyborach samorządowych w 2020 ubiegał się stanowisko mera Charkowa.