Pokładniki – elementy łączące wręgi obu burt, nadające okrętowi sztywność poprzeczną. Pokładniki służą również do układania na nich pokładów. Pokładniki z wręgami łączy się za pomocą trójkątnych blach zwanych węzłówkami. Zrębnice lukowe – stosuje się jeżeli zachodzi konieczność wycięcia otworów w pokładach. Poprzecinane wówczas pokładniki zamocowuje się za pomocą zrębnic lukowych.
Poszycie kadłuba okrętu składa się z blach, których grubość zależnie od wielkości i przeznaczenia okrętu – wynosi od kilku do kilkunastu i więcej milimetrów.
Grodzie i przedziały wodoszczelne W celu zwiększenia niezatapialności, wnętrze okrętu musi być podzielone grodziami wodoszczelnymi. Grodzie wodoszczelne są to płaskie pionowe ściany z blachy wzmocnione usztywnieniami z różnych kształtowników. Dzielą się w zależności od przeznaczenia na wodoszczelne i lekkie (tzw. przegrody), w zależności od ich położenia – na wzdłużne i poprzeczne. Grodzie dzielą okręt na przedziały wodoszczelne, które w przypadku przebicia podwodnej części kadłuba uniemożliwiają rozprzestrzenianie się wody zaburtowej po całym okręcie, a w przypadku pożaru nie pozwalają na jego rozszerzanie się. W razie uszkodzenia poszycia podwodnej części kadłuba woda zapełni tylko jeden przedział, tak że okręt nie zatonie a jedynie zwiększy swoje zanurzenie.