HMS Jervis – brytyjski niszczyciel z okresu II wojny światowej, należący do typu J (J/K/N), w służbie Royal Navy w latach 1939–1949. Nosił znaki burtowe F00, G00. Służył głównie na Morzu Śródziemnym, gdzie się odznaczył w wielu akcjach, stając się jednym z najbardziej uhonorowanych brytyjskich okrętów. Był jednym z dwóch niszczycieli typu J, które przetrwały wojnę.
Budowa
„Jervis” był głównym okrętem typu niszczycieli J; stępkę pod jego budowę jako pierwszego okrętu typu położono 26 sierpnia 1937, wodowano go też jako pierwszy 9 września 1938. Okręt budowano w stoczni R. and W. Hawthorn, Leslie and Company w Hebburn (łącznie z niszczycielem „Kelly”, będącym okrętem flagowym identycznego typu K). Do służby w Royal Navy wcielono go 8 maja 1939, a 12 maja 1939 ukończył próby odbiorcze. „Jervis” wykończono jako okręt flagowy flotylli, z dodatkowymi pomieszczeniami sztabowymi w przedłużonej tylnej nadbudówce, w związku z tym zgodnie z brytyjskim systemem otrzymał nazwę na cześć admirała Johna Jervisa, zaczynającą się na literę J, podobnie jak u innych okrętów typu.