(nie brał przez to udziału w kampanii w Norwegii, a okrętem flagowym kmdra Macka stał się „Janus”).

Morze Śródziemne 1940–1944 Pod koniec czerwca 1940 „Jervis” został przeniesiony do Floty Śródziemnomorskiej, docierając 2 lipca 1940 na Maltę, gdzie 3 lipca został nieznacznie uszkodzony przez bliskie wybuchy włoskich bomb. 9 lipca około godz. 23, tuż po bitwie brytyjskich sił głównych koło przylądka Stilo, opuścił Maltę eskortując szybki konwój ewakuacyjny MF.1 z trzema statkami, jako zespół D (Force D) ze starszymi niszczycielami „Diamond” i „Vendetta”. 13 lipca dotarł z konwojem do Aleksandrii, zostając ponownie okrętem flagowym komandora Macka, dowodzącego 14 Flotyllą Niszczycieli (w jej skład wchodziły wówczas „Janus”, „Juno”, „Mohawk” i ). Brał tam następnie aktywny udział w działaniach przeciw flocie i żegludze włoskiej oraz osłonie konwojów na Maltę i działań głównych sił floty, na wschodnim Morzu Śródziemnym. Ostrzeliwał cele lądowe na wybrzeżu afrykańskim, m.in. Sidi Barrani 22 września 1940, Tobruk w styczniu 1941 i Trypolis (21 kwietnia 1941). Brał udział m.in. w operacjach konwojowych Coat i Barbarity (listopad 1940), Hide (grudzień 1941), MC-4 i Excess (styczeń 1941), MC-9 (marzec 1941).