Edward Hallett Carr (ur. 28 czerwca 1892 w Londynie, zm. 3 listopada 1982 tamże) – brytyjski historyk, dziennikarz i teoretyk stosunków międzynarodowych, oponent empiryzmu zawierającego się w historiografii.
Życiorys Od 1916 do 1936 działał w polityce (m.in. brał udział w negocjacjach pokoju wersalskiego. Pracował w brytyjskiej ambasadzie w Rydze w latach 1925–1929. W latach 1941–1946 był zastępcą wydawcy „Timesa”. Później był opiekunem naukowym i wykładowcą w Balliol College w Oksfordzie, wykładał również w Trinity College w Cambridge.
W 1925 został odznaczony estońskim Krzyżem Wolności II klasy.
Wybrane publikacje Jego najbardziej znane prace to: biografia Michaiła Bakunina z 1937 A History of Soviet Russia: The Bolshevik Revolution 1917–1923: tom 1:1950 tom 2: 1952 tom 3: 1953 The interregnum 1923–1924 tom 4: 1954 Socialism in One Country 1924–1926 tom 5: 1958 tom 6: 1959 tom 7: 1964 The Foundation of Planned Economy 1926–1929 tom 8 razem z R.W. Daviesem: 1968 tom 9: 1971 tom 10: 1976 The New Society 1951 What is History?