Historia Drogę wybudowano w latach 1970–1974 na polecenie Nicolae Ceaușescu, w miejscu istniejących duktów leśnych oraz szlaków górskich, choć pierwsze plany jej wytyczenia pojawiły się już w latach 50. XX w. Projekt porzucono, ponieważ ówczesny budżet państwa nie pozwalał na taki wydatek, jednak pomysł powrócił po otwarciu elektrowni wodnej Vidraru. Początkowo miała znaczenie militarne, bowiem rumuński dyktator – nauczony doświadczeniem Operacji „Dunaj” w 1968 r. i świadomy napiętych stosunków ze Związkiem Radzieckim – chciał zapewnić sobie szybki transfer przez góry w przypadku sowieckiej inwazji. W 1970 r. Rumunia posiadała już co prawda kilka strategicznych tras przez południowokarpackie przełęcze – powstałych zarówno przed epoką socjalizmu (m.in. Transalpinę oraz DN1), jak i zbudowanych w początkowych latach reżimu komunistycznego (np. DN66) – jednak wszystkie one wytyczono przez doliny rzek, które Sowietom byłoby łatwo blokować i atakować.
Budowę oficjalnie rozpoczęto 10 marca 1970, choć już w 1969 r. wyremontowano szlak na południowej stronie zapory Vidraru.