Denis Winston Healey, baron Healey (ur. 30 sierpnia 1917 w Mottingham, zm. 3 października 2015 w Alfriston) – brytyjski polityk, członek Partii Pracy. Minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana. Odznaczony Orderem Towarzyszy Honoru i Kawalerią Orderu Imperium Brytyjskiego (MBE).
W 1976 r. ubiegał się o przywództwo Partii Pracy, po Haroldzie Wilsonie, ale został pokonany przez Jamesa Callaghana. W 1980 r. ponownie ubiegał się o przywództwo Partii Pracy, ale został pokonany przez Michaela Foota, którego został zastępcą (do 1983).
Życiorys Urodził się w Kencie. Kiedy miał 5 lat jego rodzina przeprowadziła się do Keighley w zachodnim Yorkshire. Wykształcenie odebrał w Bradford Grammar School oraz w Balliol College na Uniwersytecie oksfordzkim. Studiował literaturę grecką i rzymską oraz historię starożytną i filozofię. W 1937 r. został członkiem Komunistycznej Partii Wielkiej Brytanii, ale wystąpił z niej w 1939 r. po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow. W 1940 r. uzyskał dyplom ukończenia studiów.