Początkowo służył na torpedowcach, w latach 1912–1913 pełniąc funkcję dowódcy I Dywizjonu Flotylli Torpedowców floty atlantyckiej, a następnie dowodząc kilkoma niszczycielami. Za udział w działaniach w czasie I wojny światowej odznaczony został krzyżem Navy Cross.
W latach 1922–1925 pracował jako attaché ambasady USA w Berlinie. Na początku lat 30. dowodził dwoma dywizjonami niszczycieli, a następnie – po uzupełnieniu wykształcenia i odbyciu kursu pilotażu – objął dowodzenie lotniskowca USS „Saratoga” oraz bazy lotnictwa morskiego w miejscowości Pensacola na Florydzie. W roku 1938 awansowany do stopnia kontradmirała, a po dwóch latach wiceadmirała.
II wojna światowa W czasie japońskiego ataku na Pearl Harbor 7 grudnia 1941 był w morzu na pokładzie lotniskowca USS „Enterprise” (CV-6) zapatrując w samoloty wyspę Wake. Dowodził w tym czasie grupą okrętów skupioną wokół lotniskowca USS „Enterprise” (CV-6), i wraz z nią przeprowadził większość z amerykańskich rajdów lotniskowców pierwszej połowy 1942 roku, zakończonych rajdem na Wyspy Japońskie, gdy „Enterprise” eskortował lotniskowiec USS „Hornet” (CV-8) zapewniając mu osłonę lotniczą. W tym czasie dorobił się przydomka „Bull” (byk), powtarzając: „Uderzaj mocno, uderzaj szybko, uderzaj często” (ang.