Eleonora Bergman (ur. 22 października 1947 w Łodzisylwetka na stronie SARP, Oddział w Warszawie.) – polska historyczka architektury, w latach 2007–2011 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie.
Życiorys Urodziła się w rodzinie żydowskiej, jako córka Stefana Bergmana (1904–2000) i Aleksandry z domu Kuczkowskiej (1906–2005). Jej siostrą była Zofia Bergman-Zarębska (1934–2013), biolog, docent w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN.
Ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Po studiach pracowała w Instytucie Urbanistyki Architektury, a następnie w Pracowniach Konserwacji Zabytków. Współpracowała z Instytutem Sztuki Polskiej Akademii Nauk, prowadząc pomiary zabytków architektury w wielu regionach Polski. Jest autorką i współautorką licznych studiów historyczno-urbanistycznych do planów zagospodarowania miast, głównie na Mazowszu i Śląsku
Od połowy lat 80. zajmuje się zabytkami kultury żydowskiej, ich historią i dokumentacją. W 1997 w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii za rozprawę Orient w architekturze synagog na ziemiach polskich w XIX i na początku XX wieku.