Zgodne współrządy ze starszym bratem trwały tylko niespełna rok i ostatecznie w 1313 roku Bolesław został księciem oleśnickim i gnieźnieńskim.
Nad przyszłością władztwa Głogowczyków zbierały się jednak coraz większe czarne chmury. Z pretensjami do ziem przez nich zarządzanych wystąpili Władysław Łokietek, oraz książęta legnicko-brzesko-wrocławscy (Bolesław III Rozrzutny i Henryk VI Dobry). Wyniku wojny jaka się wówczas rozegrała Bolesław razem z braćmi został zmuszony do oddania Henrykowi i Bolesławowi grodów w Urazie, Wołowie i Lubiążu, zaś Władysławowi Łokietkowi większość obszaru Wielkopolski. Do straty spadku wielkopolskiego przyczynił się dodatkowo bunt miejscowych poddanych niezadowolonych z podzielenia jednolitej dotąd dzielnicy pomiędzy braci.
Bolesław Oleśnicki zmarł niespodziewanie pomiędzy majem 1320 a kwietniem 1321 roku i został pochowany w nekropolii Piastów śląskich w klasztorze Cystersów w Trzebnicy. Książę nie pozostawił następców, a jego władztwo przypadło bratu Konradowi I oleśnickiemu.
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem (Polska średniowieczna) Kategoria:Ludzie związani z Kaliszem (Polska średniowieczna) Kategoria:Piastowie głogowscy i żagańscy Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku Kategoria:Książęta wielkopolscy