Sivatherium – wymarły rodzaj ssaków z rodziny żyrafowatych, żyjący od pliocenu do holocenu.
Skamieniałości nieznanego nauce zwierzęcia znaleziono w okolicy Himalajów, w Sivalik, niedaleko rzeki Markanda. Należała do nich przede wszystkim dobrze zachowana czaszka, wielkości zbliżającej się do wielkości głowy słonia. Ponad oczodołami posiadała dwa rozchodzące się rdzenie rogów. Poza tą parą rogów, osadzoną na kościach czołowych, zwierzę posiadało jeszcze drugą, większą parę rogów, osadzoną na kościach ciemieniowych. Kość czołowa była szeroka i płaska. Zaskakiwała również budowa kości nosowych, z wyniosłością i zadaszeniem nad nozdrzami zewnętrznymi, nosem zwierzę przypominało nieco nosorożce. Łuki jarzmowe natomiast rozwinęły się słabo. Siekacze prawdopodobnie nie występowały. Kość szczękowa liczyła sześć trzonowców. Zwracał również uwagę kąt, pod jakim ustawiona była płaszczyzna zgryzu trzonowców. Trzy tylne trzonowce były zbudowane jakby z dwóch półcylindrów. Budowa zębów jasno wskazywała na przynależność ich posiadacza do przeżuwaczy. Zwierzę spożywało zatem pokarm roślinny.