Kiedy i w jakich okolicznościach insygnia królewskie stały się godłem krakowskich kanoników – nie ma w literaturze pełnej jasności. Być może herb ten pochodzi z Niemiec, z archidiecezji kolońskiej, której świętymi patronami byli Trzej Królowie znani z ewangelicznego opisu Bożego Narodzenia. Mógł on dotrzeć do grodu Kraka jeszcze w połowie XI w., wraz z arcybiskupem i opatem benedyktynów tynieckich Aaronem.
Pojawiła się także hipoteza, iż owe trzy korony wystąpiły po raz pierwszy na pieczęci jednego z krakowskich biskupów – Jana Muskaty w końcu XIII w. (1296 r.). Był to biskup-polityk, głośny wróg Łokietka i stronnik królów czeskich z rodu Przemyślidów – Wacława II i III, nazywany przez swoich przeciwników politycznych „krwawym wilkiem”.
To biskup Muskata uzyskał zgodę na założenie w dobrach kapituły miasta – późniejszych Pabianic. Z pieczęci biskupa godło przejęła kapituła, a następnie założone przez nią prywatne miasto.
Przypisy
Pabianice Kategoria:Pabianice