Tadeusz Kruk-StrzeleckiW ewidencji wojskowej figurował jako Tadeusz II Strzelecki, w celu odróżnienia od innych oficerów WP noszących to samo imię i nazwisko. do roku 1920 Tadeusz Strzelecki ps. „Dyrektor”, „Szczepan”, „Andrzej Kruk”, „Tadeusz Płoński”, „Józef Kowalski”, „Kruk” (ur. 20 października 1895 w Kamieńsku, zm. 1 września 1951 w LondynieKalendarz historyczny: ludzie i wydarzenia.) – major rezerwy piechoty Wojska Polskiego, działacz obozu sanacji, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra (rolnika) i Aleksandry z d. Żurawska. Absolwent gimnazjum w Częstochowie (1916). Należał do organizacji niepodległościowych od 1912, m.in. PMN i Drużyny Skautowej im. W. Łukasińskiego. Od 15 października 1914 żołnierz I Brygady Legionów Polskich. Był ranny w bitwie pod Konarami. Odkomenderowany w 1917 do Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 1 lipca został mianowany komendantem 2 obwodu POW w Wieluniu. Od 5 stycznia 1915 do 25 lipca 1917 był komendantem Obwodu nr V w Piotrkowie. Ukończył kurs podchorążych POW (28 lutego 1917). Od marca 1918 ponownie komendant w Okręgu Va Częstochowa. Brał udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w powiecie wieluńskim i organizował tam batalion piechoty podległy 27 pułkowi piechoty.