Już w XV wieku istniała tutaj szkoła. W dokumentach zachowały się informacje, że w 1565 r. miejscowość liczyła 61 domów, ale w 1605 już tylko 30. Poniosła spore straty podczas najazdów tureckich (w 1570 r. zagony tureckie dotarły aż na południowy Spisz), a w XVIII wieku – podczas powstań antyhabsburskich.
Aż do początku XVII wieku większość mieszkańców stanowili Niemcy, natomiast później zaczyna się zwiększać liczba ludności słowiańskiej (Słowacy zaczęli się przenosić ze wsi do miast). Dowodem na to jest pierwsze powszechniejsze użycie nazwy słowiańskiej zamiast niemieckiej (Štvrtek). W 1710 r. nieszczęścia spowodowane wojnami dopełniła wielka zaraza – zmarło wtedy więcej niż połowę mieszkańców Spiszu. Nie wiadomo ilu z nich w Spišským Štvrtoku – najbliższe dane są z 1787 r. i mówią o 493 mieszkańcach. Również w XIX wieku różne katastrofy dotykały miejscowość – w 1831 epidemia cholery, a w 1869 wielki pożar, w którym spłonęły liczne domy, dachy kościoła, kościelnej wieży i klasztoru franciszkanów. Rozwój gospodarczy okolicy, spowodowany otwarciem linii kolejowej z Bogumina do Koszyc (tzw.