Przedstawia on ceglany mur miejski z bramą o otwartych wrotach, z trzema dwukondygnacyjnymi wieżami, nakrytymi uproszczonymi hełmami.
Podobny wzór herbu umieszczono na nowej pieczęci miejskiej, znanej z dokumentu z 1678 r. Tu także znalazły się: mur miejski, otwarta brama i trzy wieże pokryte spiczastymi daszkami. Środkowa wieża była najwyższa. W okresie zaborów, ze względu na zakazy prawne władz, miasta musiały zrezygnować z umieszczania na swych pieczęciach dawnych godeł herbowych, które zastąpił oficjalny herb państwowy. Było tak i w przypadku Brzezin. Dopiero w latach 1845–1847 powrócono do tego znaku. thumb|100px|Herb Brzezin (wersja pierwotna) W projekcie herbu przygotowanym przez władze Brzezin do "Albumu Heroldii" nawiązano do pieczęci z XVI – XVII w., wprowadzając, nieznane wcześniej, barwy: czerwony mur z ciemnoczerwonym otworem bramy i trzema, równej wysokości, czerwonymi wieżami o 1 oknie z, także czerwonymi, spiczastymi daszkami w niebieskim (a pierwotnie być może srebrnym) polu. Nowym elementem były złote krzyżyki na szczycie wież. Herbu tego nie przyjęto z powodu jego "zbyt polskiego charakteru". W 2 połowie XIX wieku władze rosyjskie próbowały związać polską heraldykę miejską z rosyjskimi zwyczajami, odrzucając tradycyjny herb Brzezin, a w polu tarczy umieszczając symbole rolnicze – snop zboża i lemiesz.