Wśród multiwibratorów monostabilnych można wyróżnić układy: wyzwalane poziomem, lub tzw. „uniwibratory z podtrzymaniem”, w których stan równowagi nietrwałej jest podtrzymywany co najmniej do zakończenia impulsu wejściowego. Po zakończeniu tego impulsu rozpoczyna się czas regeneracji, po którym układ wraca do stanu stabilnego. Powtórzenie impulsu wejściowego przed upływem czasu regeneracji spowoduje jego przedłużenie wyzwalane zboczem, w których zmiany sygnału wejściowego są ignorowane do czasu zakończenia stanu nietrwałego (inaczej: nieretrygerowalne, ang. non-retriggerable), układ przebywa w stanie nietrwałym przez określony czas regeneracji, zaś kolejne impulsy sygnału wejściowego nadchodzące w tym czasie nie powodują jego wydłużenia wyzwalane zboczem, z możliwością przedłużenia czasu regeneracji przez kolejne takie samo zbocze (inaczej retrygerowalne, ang. retriggerable) resetowalne (z zerowaniem), w których okres regeneracji można skrócić, np. wykorzystując do tego celu osobne wejście kasujące