Karą za opór miało być połączenie zbuntowanych kantonów Szwajcarii wewnętrznej w nowy kanton WaldstättenWaldstätten, [w:] Historisches Lexikon der Schweiz., co w efekcie przyniosłoby zmarginalizowanie politycznej roli tego regionu we władzach kraju.
Dnia 29 sierpnia Rada kantonu Nidwalden, licząc na ewentualną pomoc austriacką, odrzuciła projekt włączenia do kantonu Waldstätten. W odpowiedzi na to władze Republiki Helweckiej, chcąc uniknąć rozszerzenia się rewolty, zwróciły się do Francuzów z prośbą o interwencję militarną.
Przebieg walk Dnia 9 września około 10 000 Francuzów przypuściło atak na zbuntowany kanton. Z militarnego punktu widzenia opór Szwajcarów wydawał się bezcelowy, jednakże miejscowa ludność, zagrzewana do walki przez kapucyna Paula Stygera, podjęła walkę, stawiając zażarty, choć krótkotrwały opór. Walkę z Francuzami podjęło około 1600 powstańców. W rejonie Kehrsitenberg grupie 30 powstańców udało się wprawdzie powstrzymywać przez 5 godzin ataki 800 Francuzów, jednak porażka militarna była nieunikniona. Opór Szwajcarów wywarł na Francuzach duże wrażenie. Zażarty opór Szwajcarów wywołał wbrew rozkazowi Schauenburga odwetowe akcje Francuzów skierowane przeciwko cywilom. Ziemie kantonu Nidwalden zostały splądrowane, a domostwa spalone.