thumb|Szaronow i jego żona w rozmowie z ministrem spraw zagranicznych RP Józefem Beckiem w czerwcu 1939 Nikołaj Iwanowicz Szaronow (ros. Николай Иванович Шаронов; ur. 1901, zm. po 11 stycznia 1988Eugeniusz Cezary Król przeprowadził rozmowę z Nikołajem Szaronowem 11 stycznia 1988 w jego mieszkaniu w Moskwie, Eugeniusz Cezary Król, Polska i Polacy w propagandzie narodowego socjalizmu w Niemczech 1919-1945, Warszawa 2006 Wyd. Collegium Civitas, Instytut Studiów Politycznych PAN, Oficyna Wydawnicza RYTM, ISBN 83-7399-019-4, s. 375, przypis 70. ) – sowiecki dyplomata, ambasador ZSRR w Albanii i w Grecji w latach 1937–1939, ambasador i minister pełnomocny ZSRR w Polsce od 2 czerwca do 17 września 1939. Od 26 października 1939 do 23 czerwca 1941 poseł ZSRR na WęgrzechШаронов Николай Иванович.
Życiorys 8 maja 1939 prezydent RP Ignacy Mościcki zaakceptował Nikołaja Szaronowa na stanowisku desygnowanego ambasadora ZSRR w Polsce. Szaronow złożył listy uwierzytelniające w Warszawie 2 czerwca 1939 wygłaszając przy tym oświadczenie o przyjaznych, dobrosąsiedzkich stosunkach między oboma krajamiWiktor Sukiennicki, Biała księga: fakty i dokumenty z okresów dwóch wojen światowych Paryż, Instytut Literacki, 1964, s. 56..