HMS Juno – brytyjski niszczyciel z okresu II wojny światowej, należący do typu J (J/K/N), w służbie Royal Navy w latach 1939–1941. Nosił znaki taktyczne F46, G36. Służył głównie na Morzu Śródziemnym, gdzie został zatopiony 21 maja 1941 w obronie Krety.
Za przebieg służby HMS „Juno” otrzymał 7 wyróżnień bitewnych (battle honours): Atlantyk 1939, Kalabria (przylądek Stilo) 1940, Libia 1940, bitwa koło przylądka Matapan 1941, Morze Śródziemne 1940-41, konwoje maltańskie 1941, bitwa o Kretę 1941.
Budowa
Budowę okrętu zamówiono 25 marca 1937, na podstawie programu budowy z 1936 roku. Stępkę pod budowę położono 5 października 1937 w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company w Govan w Szkocji. Kadłub wodowano 8 grudnia 1938. Okręt miał otrzymać nazwę „Jamaica”, lecz jeszcze przed wodowaniem zamieniono ją na „Juno” (od rzymskiej bogini Junony), gdyż nazwę „Jamaica” nadano jako bardziej adekwatną krążownikowi typu Colony. Był to 9. okręt noszący tę nazwęG. Mason, HMS JUNO - J-class Destroyer (dostęp 15-9-2009). Okręt oddano do służby w Royal Navy 24 sierpnia 1939Według O.A. Rubanow (op.cit.), Don Kindell, NAVAL EVENTS, AUGUST 1939 i M.J. Whitley, Zerstörer im Zweiten Welkrieg, Stuttgart, 1997, s.114. Niektóre publikacje podają 25 sierpnia 1939 (, dostęp 15-9-2009)..