Książęta włoscy prędko przestali popierać reformację, bo mogła pozbawić ich dochodowych stanowisk duchownych (takich jak biskup lub kardynał).
Inną ważną przyczyną było zagrożenie państw włoskich przez Święte Cesarstwo. Książęta włoscy utożsamiali reformację z tym zagrożeniem, a to ich przekonanie zostało potwierdzone m.in. przez Sacco di Roma w 1527.
Pierwsze tłumaczenie Biblii na język włoski, autorstwa Antoniego Brucioli znalazło się w roku 1555 na Indeksie ksiąg zakazanych papieża Pawła IV. Kolejne tłumaczenie autorstwa Giovanniego Diodati, ukazało się dopiero w 1603, a więc już po upadku reformacji we Włoszech i z tego powodu przyczyniło się do rozwoju protestantyzmu tylko poza Włochami, głównie we włoskojęzycznych kantonach Szwajcarii (Ticino i Gryzonia).
Znaczenie włoskiej reformacji Chociaż w samych Włoszech reformacja nie wywarła niemal żadnego wpływu, z wyjątkiem umocnienia pozycji Kościoła katolickiego, to wywarła znaczny wpływ na inne kraje europejskie.
Wielu Włochów było wybitnymi działaczami europejskiej reformacji, m.in. w Polsce (np.