thumb|lewo|Zamek w Solcu nad Wisłą w XIX wieku W latach 1615–1627 Krzysztof Zbaraski mocno rozbudował Solec, przebudowując m.in. zamek w rezydencję w stylu renesansowo-barokowym, budując klasztor i przebudowując kościół parafialny. 30 lat później, podczas potopu szwedzkiego Solec uległ prawie całkowitemu zniszczeniu (z 246 domów zostało 6 na obrzeżach miasta, prawie całkowicie zniszczono zamek). W XVIII wieku nastąpiła powolna odbudowa Solca, w tym zamku i kościołów. W 1866 roku utworzono szkołę średnią (po pożarze pierwotnej budowli w latach 1886–1888 wybudowano obecny gmach). W 1869 roku Solec stracił prawa miejskie. Latem 1939 roku zbudowano tu most saperski, zniszczony w czasie kampanii wrześniowej. Podczas II wojny światowej w budynku szkoły średniej znajdował się obóz Baudienstu. Koniec okupacji niemieckiej Solca nastąpił w styczniu 1945 roku.
Podczas okupacji hitlerowskiej, 6 grudnia 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 800 Żydów. We wrześniu 1942 roku zostali wywiezieni do getta w Tarłowie, a stamtąd do obozu zagłady Treblinka II i tam zamordowani.