240px|thumb|Podpisanie traktatu ryskiego. Leonid Obolenski stoi pierwszy od lewej Leonid Leonidowicz Obolenski (ros. Леонид Леонидович Оболенский; ur. w Orle, zm. 20 września 1930 w Leningradzie) – prawnik, radziecki działacz partyjny i państwowy, dyplomata, muzykolog.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leonida Jegorowicza Obolenskiego, znanego w końcu XIX w. - początku XX w. rosyjskiego filozofa, socjologa, dziennikarza, pisarza, wydawcy i redaktora. Ukończył prawo na uniwersytecie w Petersburgu, studiował kompozycję u Rimskiego-Korsakowa. Podjął pracę w służbie publicznej - był inspektorem podatkowym w Arzamas, następnie w Niżnym Nowogrodzie (1898-). Był członkiem zarządu oddziału w Niżnym Nowogrodzie Chłopskiego Banku Ziemnego (Крестьянский поземельный банк) (1906-), miał rangę urzędniczą - radcy kolegialnego (1913). Od 1915 członek SDPRR, mienszewik, zamieszkały w Permie (1914-), gdzie był pod nadzorem policji. Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) przyłączył się do bolszewików (1918), m.in. pracując w komitecie gubernialnym w Permie, a wkrótce zostając powołany na front wschodni w 3 Armii Czerwonej w charakterze skarbnika. Od 1919 był członkiem zarządu w Komisariacie Finansów RFSRR, jednocześnie kierując działem podatków i ceł, oraz członkiem tzw. „małego Sownarkomu” RFSRR.