ur. 3 stycznia 1939 w Warszawie) – polska prozaiczka, poetka, autorka bajek i wierszy dla dzieci, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego im. Klementyny z Tańskich Hoffmanowej w Warszawie. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1955 podjęła studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Była członkinią Związku Młodzieży Polskiej. Debiutowała w 1956 opowiadaniem o Januszu Korczaku pt. Człowiek o gorącym sercu, opublikowanym w dwutygodniku „Świat Młodych” (nr 87).

Po uzyskaniu tytułu magistra w 1961, pracowała do 1963 w Wydawnictwie Harcerskim, a następnie przez rok w bibliotece dziecięcej. W 1964 rozpoczęła studia doktoranckie na Wydziale Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego, równocześnie nawiązując współpracę z Redakcją Dziecięcą Polskiego Radia jako autorka audycji i słuchowisk dla dzieci. Jej utwory – wiersze i opowiadania – ukazywały się m.in. na łamach czasopisma „Świerszczyk”. Publikowała również artykuły i recenzje poświęcone literaturze dziecięcej i młodzieżowej, m.in. w „Nowych Książkach” (od 1967) i „Życiu Szkoły” (1977–1980, z przerwami).