Ericsson)
Telefonistki thumb|Główna sala centrali telefonicznej przy ulicy Zielnej 37. Warszawa, ok. 1908 roku (fot. Ericsson) Ericsson był jedną z pierwszych firm w Polsce, która zatrudniała kobiety. Posada telefonistki zapewniała godziwe zarobki i stanowiła awans społeczny dla kobiet. Zwłaszcza że do tej pory, szczególnie te niezamożne, mogły się ubiegać co najwyżej o posadę guwernantki. Firma prowadziła ostrą selekcję. Szukano kobiet znających język rosyjski, niezamężnych i bezdzietnych. Potencjalna telefonistka musiała dostarczyć listy referencyjne. Dane z 1906 roku mówią o 171 zatrudnionych telefonistkach. Kobiety pracowały siedem godzin: po pierwszych trzech godzinach pracy następowała trzygodzinna przerwa.
W budynku znajdowało się specjalne pomieszczenie do spędzania czasu wolnego tzw. „Klub Panien telefonistek”. Znajdowała się tam kuchnia, bufet, sala jadalna i sala gościnna. Wewnątrz stało też pianino. Do dyspozycji telefonistek pozostawała również szatnia z numerowanymi szafkami zamykanymi na klucz oraz sypialnia.