Nie znając planów Napoleona i Oudinota, koalicja realizowała swój własny plan, utworzony podczas rozejmu zawartego w Traszenbergu. Biorąc pod uwagę dotychczasowe dotkliwe porażki z Francuzami w tych bitwach, gdzie bezpośrednio dowodził Napoleon, członkowie koalicji postanowili osłabiać Francuzów w walkach toczonych tylko z marszałkami i generałami Napoleona - z nim samym wojska koalicji miały unikać bitwy. Z tego powodu wydzielając armię Oudinota Napoleon poszedł na rękę swym nieprzyjaciołom.
Berlin osłaniała potężna armia szwedzkiego księcia Karola Jana (90 000 Prusaków, Rosjan i Szwedów) złożona z pruskich korpusów Bülowa i Tauentziena, rosyjskiego korpusu Woroncowa oraz szwedzkiego korpusu Stendicka. Część tej armii blokowała Davouta w okolicach Hamburga. Oudinot 21 sierpnia odrzucił korpus Tauentziena pod Trebbinem i ruszył z trzema korpusami liczącymi łącznie 60 000 żołnierzy w kierunku Berlina.