Jagiellończykowi. 1495 – w farze radomskiej syn Kazimierza Jagiellończyka – Fryderyk – odebrał insygnia kardynalskie. 1505 – obradujący w Radomiu sejm uchwalił konstytucję Nihil novi oraz zatwierdził „Statut Łaskiego” – pierwszy zbiór praw państwa polskiego. 1564 – według przeprowadzonej lustracji miasto liczyło 1800 osób, 180 domów, 14 jatek, 2 łaźnie i 2 młyny. 1565 – Radom uzyskał prawo składuStan Lewicki, Historja handlu w Polsce na tle przywilejów handlowych: (prawo składu), Warszawa 1920, s. 137.. 1613 – Radom stał się siedzibą Koronnego Trybunału Skarbowego. 1628 – miasto zostało zniszczone przez wielki pożar. 1656 – podczas najazdu szwedzkiego, w Rynku, w domu nr 4 należącym do Adama Gąski kwaterował król szwedzki Karol X Gustaw. 1660 – po opuszczeniu miasta przez Szwedów liczyło ono 395 mieszkańców i 37 domów. 1724 – August II Sas wydaje przywilej „De non tollerandis judaeis” mówiący o zakazie zamieszkiwania ludności żydowskiej w granicach miasta. 1737–1756 – budowa Kolegium Pijarów, według projektu Antonio Solariego. 1763 – Radom liczył 1370 mieszkańców i 137 budynków. 1767 – Karol Radziwiłł zawiązał w Radomiu konfederację. 1787 – Stanisław August Poniatowski powołał w Radomiu Komisję Dobrego Porządku. 1795 – po III rozbiorze Polski Radom został włączony do zaboru austriackiego i stał się siedzibą