Bitwa pod Stołpcami miała miejsce 10 czerwca 1792 roku podczas wojny polsko-rosyjskiej 1792.
Jazda litewska generała Józefa Bielaka stoczyła pod Stołpcami 3-godzinną bitwę ze strażą przednią rosyjskiego korpusu generała Borysa Mellina.
Sytuacja przed bitwą Generał Józef Judycki, którego korpus liczył 7700 żołnierzy i 10 dział, otrzymał 7 czerwca od podjazdów informacje o zbliżającym się do Kojdanowa rosyjskim korpusie generała Mellina (9600 żołnierzy i 13 dział). Judycki postanowił wycofać się na Mir, wydzielając jednocześnie grupę jazdy pod wodzą generała Bielaka, by osłaniała odwrót wojsk litewskich i stojąc na lewym brzegu Niemna pod Stołpcami w miarę możliwości utrudniała Rosjanom przeprawę. W skład grupy Bielaka weszła jazda tatarska i brygada kawalerii narodowej Sulistrowskiego.
Przebieg bitwy Nad ranem 10 czerwca oczekujący Rosjan Bielak ustawił swą jazdę na nadrzecznym pagórku. Wkrótce pod Stołpcami zaczęło przeprawiać się przez Niemen 10 sotni rosyjskiej dragonii. Gdy Rosjanie dotarli do brzegu, Bielak zostawił kawalerię narodową Sulistrowskiego, a sam z Tatarami uderzył na nieprzyjaciela. Zaskakująca szarża jazdy tatarskiej rozproszyła rosyjską dragonię, która rzuciła się do ucieczki. Do pościgu za uciekającym wrogiem ruszyły litewskie chorągwie.