Kurhany Semibratnieje, Kurhany Siedmiu Braci – zespół 7 syndyckich kurhanów położonych na lewym brzegu rzeki Kubań w Kraju Krasnojarskim w Rosji, w pobliżu grodziska Semibratnieje.
Zostały odkryte w latach 1875–1876 przez rosyjskiego archeologa W.G. Tyzenhausena. Wysokość kurhanów waha się obecnie w granicach od 3,2 do 15 m. Zawierały pochówki z V i IV wieku p.n.e.
Cztery z kurhanów, oznaczone numerami 1, 3, 5, 7, były ograbione już w przeszłości. Odnaleziono w nich jedynie pochówki koni i przedmioty pozostawione przez złodziei, z ich punktu widzenia bezwartościowe.
Kurhan nr 2 Kurhan nr 2 jest największym kurhanem pod względem rozmiarów. Pochodzi z lat 450-400 p.n.e. Zachowała się w nim prostokątna komora grobowa o długości 8 m i szerokości 6 m. Jej podłoga i ściany wyłożone były wapiennymi płytami, a całość przykryta była drewnianym pomostem. Około trzech czwartych grobowca zapełniało 13 szkieletów końskich w uzdach z brązowymi wędzidłami.