W latach 1964–1970 kierował Katedrą Ekonomii Politycznej, a następnie do 1975 był dyrektorem Instytutu Ekonomii Politycznej. W latach 1973–1975 był zatrudniony na pół etatu, a po przeniesieniu służbowym na pełnym etacie w Warszawie, gdzie w latach 1975–1978 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Planowania, a potem dyrektora w latach 1980–1981 w tym Instytucie. Od 1982 pracował w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN. W latach 1975–1993 pracował w niepełnym wymiarze zajęć w Instytucie Ekonomii, a potem w Katedrze Ekonomii Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego UŁ. Był nauczycielem akademickim w Prywatnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych w Warszawie.

Od 1966 był członkiem Komitetu Nauk Ekonomicznych PAN, gdzie był zastępcą przewodniczącego w latach 1981–1984. Wchodził w skład Rad Naukowych Instytutu Planowania, Instytutu Handlu Wewnętrznego, Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, Państwowej Komisji Cen. Był członkiem Komisji ds. Modernizacji Gospodarki i Państwa (w latach 1971–1974) a potem Komisji ds. Reformy Gospodarczej.

Pod jego kierunkiem powstało kilkadziesiąt prac magisterskich, wypromował 14 doktorów w UŁ.