W 2010 został wykładowcą na kierunku reżysersko-operatorskim Gdyńskiej Szkoły Filmowej, a w 2011 kierownikiem literackim Teatru Miejskiego w Gdyni.
Twórczość poświęcił w większości Gdańskowi jako rodzinnemu miastu. Popularność przyniosła mu debiutancka powieść Weiser Dawidek (wydana w 1987), zekranizowana przez Wojciecha Marczewskiego w 2000 [dostęp 2012-08-31]. pod tytułem Weiser. Był członkiem polskiego PEN Clubu, objął funkcję wiceprezesa tej organizacji.
Na podstawie jego twórczości powstały spektakle teatralne: w Teatrze Telewizji Stół (2000) [dostęp 2021-01-20]. i Srebrny deszcz (2000), a także Kąpielisko ostrów (2001) w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie.
Krytykował wypowiedzi księdza Henryka Jankowskiego, które oceniał, podobnie jak gdańska kuria metropolitalna, jako antysemickie. Stwierdził, że przemawia on jak gauleiter, gensek, a nie jak kapłan, za co duchowny wytoczył mu proces, który zakończył się korzystnie dla pisarza.
Zasiadał w konwencie Ruchu Stu. W 1998 z listy Unii Wolności bez powodzenia kandydował na radnego Gdańska. W 2010 był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przedterminowymi wyborami prezydenckimi.