Od 1880 otrzymał szereg godności kościelnych; był kanonikiem honorowym kaliskim, kanonikiem gremialnym warszawskim, wreszcie z nominacji Leona XIII papieskim prałatem domowym (1900).
Publikacje dla głuchoniemych Poza pracą duszpasterską, pedagogiczną i redaktorską w "Przeglądzie Katolickim" ks. Jagodziński współpracował z Encyklopedią Kościelną Nowodworskiego oraz ogłaszał prace z piśmiennictwa specjalnego, m.in. Książka do nabożeństwa dla głuchoniemych (1876) i Słownik mimiczny dla głuchoniemych i osób z nimi styczność mających (1879, z Józefem Hollakiem).
Zmarł 22 marca 1907 w Warszawie, na krótko przed jubileuszem 50-lecia święceń kapłańskich"Kurier Warszawski", nr 84, 25 marca 1907, s. 10.. Pochowany został w podziemiach kościoła Św. Karola Boromeusza przy cmentarzu Powązkowskim.
Przypisy
Bibliografia
Irena Łapinowa, Teofil Jagodziński, w: Polski Słownik Biograficzny, tom X, 1962-1964
Kategoria:Duchowni katoliccy Królestwa Kongresowego Kategoria:Kanonicy kapituły kolegiackiej Wniebowzięcia NMP w Kaliszu Kategoria:Kanonicy warszawskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie