thumb|Egzekucja Bughi. Ilustracja do perskiego manuskryptu Tarich-e Czingizi Kaszaniego z XV wieku. Biblioteka Narodowa Francji Buka (w formie persk. Bugha, بوقا) (ur. ?, zm. 16 stycznia 1289) – naczelny dowódca (beglerbegi) i wezyr ilchana Arguna.
Należał do plemienia Dżałair. Wraz z bratem Arukiem wychowywał się w bliskim otoczeniu ilchana Abaki (1265–1282). Mianowany tamghaczim (nadzorcą nad poborem podatku od handlu), po śmierci Abaki Buka, bez sukcesu wspierał jego syna Arguna (1284–1291) w walce o tron. Uniknął jednak odwetu ze strony zwycięskiego Tokudara (1282–1284), ponieważ wstawiła się za nim matka nowego ilchana, Kutuj-chatun. Buka nie ukrywał swojego niezadowolenia w trakcie późniejszych walk pomiędzy Argunem a Tokudarem w 1284 roku. Kiedy doszło do negocjacji pomiędzy nimi Tokudar nie dotrzymał danego wcześniej słowa i nie pogodził się z Argunem, pomimo że ten, zgodnie z jego żądaniem, dostarczył swojego brata Gajchatu (1291–1295) jako zakładnika. Buka pokłócił się wtedy z ilchanem i w rezultacie stracił swoje stanowisko, a przy tym, według słów Raszid ad-Dina, stał się "jeszcze bardziej zagorzałym zwolennikiem Arguna"Raszid ad-Din za: . Kiedy Tokudar uwięził Arguna w lipcu 1284 roku, ten został uwolniony przez stojącego na czele spisku Bukę. Buka następnie poprowadził armię przeciwko ilchanowi.