Wągrzyca, cysticerkoza () – pasożytnicza choroba odzwierzęca przewodu pokarmowego, wywoływana przez larwę tasiemca uzbrojonego (Taenia solium) – onkosferę, która w organizmie człowieka przekształca się wągra (cysticerkus, łac. cysticercus).
Żywicielem pośrednim tasiemca uzbrojonego jest przeważnie świnia domowa, choć może nim być także dzik, niedźwiedź brunatny, niektóre małpy wąskonose i szerokonose, jak również człowiek. W tym ostatnim przypadku do zakażenia dochodzi wskutek spożycia pokarmów zanieczyszczonych onkosferami tasiemca (np. owoców lub warzyw) albo na drodze autoinwazji (powikłanie tasiemczycy, w którym onkosfery pochodzą od własnego tasiemca). Jeżeli w wyniku antyperystaltyki człony maciczne pasożyta dostaną się do żołądka i uwolnią w nim onkosfery z jaj, zjawisko to określa się natomiast jako autoendoinwazja. Do ludzkiego organizmu za jednym razem dostaje się niekiedy nawet bardzo dużo larw, które mogą rozprzestrzenić się na różne narządy, w tym m.in.: mięsień sercowy, płuca, ośrodkowy układ nerwowy (neurocysticerkoza), otrzewną, mięśnie oraz tkankę podskórną. Przebieg choroby zależy od liczebności wągrów, które dostały się do organizmu, a także od ich lokalizacji.