Cztery wezwania z przyczyny świętego Jerzego (est. Neli monoloogi Püha Jüri asjus) – opowiadanie estońskiego pisarza Jaana Krossa, opublikowane w 1970 roku (polskie wydanie w 1973 roku). Utwór ten został w 1971 r. wyróżniony nagrodą literacką im. Friedeberta Tuglasa.
Utwór przedstawia historię powrotu do Tallinna w 1506 roku renesansowego malarza i rzeźbiarza Michała Sittowa. Historia opisana jest z perspektywy czterech bohaterów: ojczyma Diderika, narzeczonej Sittowa, starszego cechu szklarzy i malarzy oraz samego Sittowa, w formie czterech monologów wewnętrznych. Monologi te wzajemnie się uzupełniając tworzą kunsztowną narrację opowieści.
Sittow, po powrocie z zachodu, gdzie przebywał na dworach królewskich jako nadworny malarz, pragnie osiąść na stałe w rodzinnym mieście. Chce odzyskać spadek po zmarłej matce, którym zarządza jego ojczym Diderik, poślubić piękną córkę szewca Rumpa i zostać członkiem miejscowego cechu szklarzy i malarzy.