Giovanni Diodati (ur. 6 czerwca 1576 w Genewie, zm. 3 października 1649 tamże) – szwajcarski teolog kalwiński, profesor teologii na Uniwersytecie Genewskim, autor tłumaczenia Biblii na język włoski (1603).

Życiorys Jego rodzice – włoska szlachta – pochodzili z Lukki, skąd musieli uciekać do Szwajcarii z powodu wyznawania protestantyzmu. W wieku 21 lat Diodati został wykładowcą języka hebrajskiego na Uniwersytecie Genewskim z rekomendacji rektora Teodora de Bèze. W 1606 Diodati został mianowany profesorem teologii, w 1608 – duchownym w Genewie, a w następnym roku następcą Teodora de Bèze jako rektor uniwersytetu.

Był słynnym kaznodzieją, wyróżniającym się śmiałością i darem przekonywania. Z tego powodu został wysłany z misją do Włoch, gdzie udało mu się pozyskać dla reformacji m.in. Paolo Sarpi, a w 1614 został wysłany do Francji.

W latach 1618–1619 wziął udział w Synodzie w Dordrecht, gdzie był jednym z sześciu teologów-protokolantów. Jako obrońca czystości doktryny kalwinizmu przyczynił się do potępienia arminianizmu. Zajmował się głównie tłumaczeniami Biblii oraz pisaniem traktatów teologicznych i pism polemicznych. Przetłumaczył także na francuski dzieło Sarpiego Historia Soboru trydenckiego oraz Edwina Sandysa Raport o stanie religii na Zachodzie.