Jej utwory były wielokrotnie prezentowane podczas Warszawskiej Jesieni.
Należy do Związku Kompozytorów Polskich, z którego ramienia uczestniczyła w pracach komisji programowej Warszawskiej Jesieni oraz kierowała festiwalem Musica Polonica Nova.
Jest córką dziennikarki Hanny Pstrokońskiej (1924-2006) oraz wnuczką płk. Witolda Sztarka.
Twórczość Twórczość Pstrokońskiej-Nawratil charakteryzuje się integracją elementów z tradycji muzycznych przeszłych epok z nowoczesnymi środkami i technikami kompozytorskimi, takimi jak aleatoryzm, kontrapunkt płaszczyznowy czy sonorystyka. Kompozytorka opracowała unikalną technikę, obejmującą stosowanie skal palindromowych oraz przesuwanie struktur w oparciu o określony klucz.
W twórczości kompozytorki zauważalne jest myślenie skalowe, które zostało wzmocnione pod wpływem muzyki Messiaena. Skale są zazwyczaj diagonalne, z centrum w środku, rzadko oktawują, a ich struktury często wychodzą poza oktawę. W początkowym okresie twórczości dominowały skale symetryczne, najczęściej oparte na 9 i 11 dźwiękach, rzadko kiedy były to skale dwunastotonowe. W późniejszej twórczości kompozytorka zaczęła wykorzystywać interwały mikrotonowe.