Dariusz Gwidon Paradowski (ur. 5 marca 1966 w Gdańsku) – polski śpiewak operowy, kontratenor sopranowy.
Życiorys Śpiewał w chórze, jako pięciolatek rozpoczął naukę gry na fortepianie, kontynuując ją aż do ukończenia szkoły średniej, a międzyczasie pobierając lekcje gry na organach. Uczył się również gry na kontrabasie. Brak źródeł opisujących i dokumentujących technikę wokalną Paradowskiego. Posiada on pełny rejestr barytonowy, jednocześnie operował pełną skalą sopranu uzyskując dźwięk różny od falsetu i praktycznie niespotykany wśród kontratenorów sopranowych. Stąd częściej nazywany jest sopranistą niż kontratenorem. Skala jego głosu ma 4,5 oktawy.
Studia rozpoczął w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie kształcił się pod kierunkiem Alicji Legieć-Matosiuk, a następnie kontynuował edukację na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie ówczesnego rektora Eugeniusza Sąsiadka, gdzie w 1990 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2007 roku, tytuł profesora sztuk muzycznych w 2013.
Działalność artystyczna Jego repertuar obejmuje dzieła od muzyki dawnej, po formy współczesne. Specjalizuje się przede wszystkim w pieśniach baroku i operze klasycznej.