W jego posiadanie polscy luteranie starali się wejść zaraz po wojnie, kiedy jasnym się stało, że przejęty przez Kościół rzymskokatolicki ewangelicki kościół Zbawiciela przy ul. Słowackiego już nie zostanie im wrócony. Pisemna interwencja ewangelickich władz kościelnych - Konsystorza - z dnia 7 maja 1948 do Ministerstwa Ziem Odzyskanych o przyznanie parafii ewangelicko-augsburskiej w Szczecinie kościoła św. Gertrudy przy ul. Łasztowej poparta została również przez ks. Ryszarda Trenklera jako zwierzchnika diecezji. Złożył on stosowne pismo w Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie w sierpniu 1948 r. Starania ze strony parafii ewangelickiej w Szczecinie nie przyniosły żadnego rezultatu.
thumb|left|150px|Kościół Najświętszego Zbawiciela w Szczecinie, ul. Słowackiego 1a, Niebuszewo-Bolinko
Dopiero w roku 1954 powrócono do sprawy kościoła św. Gertrudy dzięki staraniom kaznodzieja Paula Gurgela, który mieszkał w Szczecinie. Wystąpił on do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie z prośbą o przyznanie zniszczonego budynku kościoła św. Gertrudy dla ludności niemieckiej na nabożeństwa.