thumb|100px|Anteny sektorowe GSM na dachu Antena sektorowa – antena cechująca się szerokim kątem połowy mocy w płaszczyźnie głównej promieniowania (poziomej – H ang. horizontal) i wąskim kątem połowy mocy w płaszczyźnie prostopadłej (pionowej – V ang. vertical). W zależności od wartości kąta połowy mocy w płaszczyźnie głównej promieniowania anteny te dzieli się na anteny 45-, 60-, 90-, 120- oraz 180-stopniowe. Typowe wartości kąta połowy mocy w płaszczyźnie prostopadłej wynoszą dla tych anten od 4 do 10 stopni.
Stosowanie anten sektorowych wynika z konieczności poprawy efektywności wykorzystania widma dzięki ograniczeniu poziomu pola zakłócającego, co powoduje zmniejszenie odległości koordynacyjnej. Poza tym nie zawsze komórki obsługiwane przez stacje bazowe mają kształt dookolny, stąd konieczność podziału na sektory. Układy antenowe z jakich buduje się anteny sektorowe wykonuje się w konfiguracji układów prostokątnych o liczbie elementów zależnej od charakterystyki wiązki głównej, a odstęp pomiędzy elementami wynosi λ/2. Dodatkowym elementem jest reflektor pozwalający na ograniczenie promieniowania do półprzestrzeni i pozwalający na dobór kąta.