thumb|Grób Władysława Nowcy Władysław Jan Nepomucen Nowca (ur. 16 maja 1846 w Warszawie, zm. 10 marca 1924 we Włocławku) – notariusz, działacz społeczny, dyrektor szkoły.
Życiorys Władysław Nowca był synem Stanisława i Teofili z Paszkiewiczów.
W roku 1863 ukończył I Gimnazjum w Warszawie. W latach 1864–1868 studiował historię w Szkole Głównej w Warszawie. Zdobył również wykształcenie prawnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Uniwersytet ukończył w 1871 ze stopniem kandydata praw. Wychowany został w świetnej tradycji Szkoły Głównej – kolega Sienkiewicza, Prusa i Antoniego Osuchowskiego, uważany był za człowieka szerokiego umysłu i gruntownej wiedzy.
Władysław Nowca po odbyciu aplikacji praktykował jako adwokat w Warszawie, a od 1882 jako notariusz w Dobrzyniu nad Wisłą i od 1883 r. we Włocławku. Był zarazem cenionym działaczem społecznym i patriotą. Był zaangażowany w prace różnych organizacji i stowarzyszeń, w których władzach często zasiadał. Między innymi był przez dłuższy czas prezesem Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego oraz Ochotniczej Straży Pożarnej. W latach 80 XIX wieku zasiadał w redakcji oraz był jednym z autorów haseł do jednej z największych polskich encyklopedii – Encyklopedii Orgelbranda.