Dzięki zasługom, posiadanej wiedzy, doświadczeniu, popularności w środowisku włocławskim Nowca wysunięty został przez wyborców jako kandydat do Dumy. W wyniku wyborów został członkiem parlamentu, będąc reprezentantem polskiego społeczeństwa. W trakcie swych wystąpień poselskich bronił interesów narodowych Polaków. Mimo obowiązków członka Dumy nie zrywał kontaktów ze szkołą. Był nadal członkiem jej Rady Opiekuńczej. Kiedy po latach niewoli Polska powstała do niepodległego bytu i tworzyły się zalążki polskiej państwowości, Władysław Nowca powołany został jako pierwszy prezes odrodzonego sądownictwa polskiego we Włocławku. Na tym stanowisku energicznie i sprawnie zajmował się organizowaniem sądów powszechnych. Siedziba Sądu Okręgowego znajdowała się w budynku przy Starym Rynku, który wraz z sąsiednimi budynkami rozebrany został przez okupanta w czasie II wojny światowej. W 1917 r. Nowcę wybrano na prezesa Rady Miejskiej. Za wybitne zasługi dla Włocławka otrzymał godność honorowego obywatela miasta. Zmarł nagle w 1924 r. Był odznaczony Orderem Polonia Restituta. W 1961 r.