mały|240px|Aparat fotograficzny Nikon F 1.4, f = 5,8 (1959) mały|240px|Replika pierwszego aparatu małoobrazkowego Ur-Leica, którego twórcą był Oskar Barnack. Replika znajduje się w siedzibie firmy Leica w Wetzlar Aparat małoobrazkowy – aparat fotograficzny, w którym materiałem światłoczułym jest perforowany na brzegach film o szerokości 35 mm – taki jak w przemyśle filmowym.
Najbardziej typowym i obecnie właściwie jedynym formatem klatki aparatu małoobrazkowego jest 24×36 mm. Na filmie o standardowej długości mieści się do 28 (sprzedawany jako 24) lub 40 (sprzedawany jako 36) takich klatek numerowanych kolejno: X, 00, 0, 1–36(37). Istniały również aparaty małoobrazkowe o formacie klatki 18×24 mm – takie klatki były naświetlane na filmie pionowo i mieściło się ich tam 2 razy więcej.
Pierwszym aparatem małoobrazkowym była Leica skonstruowana przez Oskara Barnacka w 1913, ale wprowadzona do sprzedaży dopiero w 1925.
Pierwszy w historii kolorowy film fotograficzny do aparatów małoobrazkowych, Lumicolor pojawił się w 1933 jako wynalazek braci Lumière i był to autochrom o małej czułości i dużym ziarnie w przeciwieństwie do materiałów czarno-białych.