Leszek Biały był bowiem ostatnim księciem krakowskim, który zachował resztki zwierzchnictwa nad pozostałymi Piastami.
Historycy są w zasadzie zgodni jedynie w kwestii daty śmierci Leszka Białego oraz jej miejsca.
Rozbieżności na temat śmierci Leszka Białego dotyczą przede wszystkim kwestii zleceniodawcy i wykonawcy zabójstwa. W literaturze jako inicjatora wydarzeń wskazuje się przede wszystkim Świętopełka pomorskiego oraz Władysława Odonica, ale także Władysława Laskonogiego i Henryka Brodatego. W konsekwencji do podejrzanych zalicza się całą ówczesną rodzinę Piastów z wyjątkiem rodzonego brata Leszka Białego, Konrada I mazowieckiego, oraz księcia opolskiego, Kazimierza I.
Kontrowersje budzi również precyzyjne określenie celu zjazdu w Gąsawie, za który uznaje się między innymi próbę polubownego rozwiązania sporu pomiędzy Władysławem Laskonogim i Władysławem Odonicem. Tłem tego konfliktu była ekspansja terytorialna Władysława Odonica i zajęcie w 1223 roku Ujścia nad Notecią i w 1225 roku w Nakła, które to wydarzenia przyczyniły się do zacieśnienia stosunków Władysława Laskonogiego z Henrykiem Brodatym i Leszkiem Białym.