Potockiej w Warszawie, na Sanie w Sanoku oraz koło Leska, w rejonie Topolna koło Kwidzyna i Ostromecka – jako mostów szkoleniowych wykonywanych podczas ćwiczeń wojskowych; udział w adaptacji podręcznika "Wojskowe drogi samochodowe" na potrzeby szkolenia wojsk; kierowanie rozbudową zaplecza garażowo-technicznego wojsk inżynieryjnych, bazy szkoleniowej i rozwojem sprzętu inżynieryjnego; opracowanie i wdrożenie do produkcji w oparciu o polskie podzespoły wzorca kutra holowniczego KH-200 do nowych parków pontonowych; współudział w przygotowaniu organizacyjnym i technicznym budowy Muzeum Wojsk Inżynieryjnych na terenie Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu; koordynacja i nadzór udziału wojsk inżynieryjnych i komunikacji wojskowej w budowie Trasy Łazienkowskiej w Warszawie (1971–1974) oraz Wisłostrady (1972–1975); kierowanie organizacją zaplecza socjalno-bytowego i transportu zabezpieczenia remontowego dla Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w ramach misji pokojwoej ONZ do strefy buforowej w Egipcie (obóz w Heliopolis) oraz szpitala polowego dla wszystkich kontyngentów wydzielonych przez ONZ na potrzeby tej akcji; przez 11 lat udział w ćwiczeniach sztabowych i z wojskami w roli szefa Służby Komunikacji Wojskowej wyższego związku operacyjnego; udział w pracach przy budowie
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leopold Raznowiecki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.