Andriej Gieorgijewicz Ałdan (Nerianin), ros. Андрей Георгиевич Алдан (Нерянин) (ur. na Uralu, zm. 10 stycznia 1957 w Waszyngtonie) – radziecki wojskowy (pułkownik), szef oddziału operacyjnego w sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej, emigracyjny działacz antysowiecki.
Życiorys W 1913 ukończył szkołę cerkiewną. W 1919 wstąpił ochotniczo do armii bolszewickiej. Brał udział w wojnie domowej z białymi. W połowie lat 20. przeszedł kursy piechoty. W 1932 r. został wykluczony z partii komunistycznej za odchylenie trockistowskie, ale wkrótce przyjęto go z powrotem. W 1934 r. ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego. W Armii Czerwonej służył jako szef oddziału operacyjnego w sztabie Uralskiego Okręgu Wojskowego. W momencie najazdu Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 był szefem oddziału operacyjnego w sztabie 20 Armii. 3 listopada tego roku w rejonie Wiaźmy dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w oflagu. Podjął kolaborację z Niemcami. Od 2 kwietnia 1942 pracował w antykominternowskim tzw. Biurze Albrechta (zajmował się propagandą antykomunistyczną). 17 stycznia 1944 r. został oficjalnie pozbawiony statusu jeńca wojennego. 11 stycznia 1945 wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) gen. Andrieja Własowa.