Islamski Front Ocalenia, lub Muzułmański Front Wyzwolenia (arab.الجبهة الإسلامية للإنقاذ, Dżabhat at-Tahrir al-Islami; fr. Front islamique du salut) – fundamentalistyczne algierskie ugrupowanie polityczne powstałe na fali przemian demokratycznych w 1989 roku. Wywodziło się ideowo z Bractwa Muzułmańskiego. Jego założycielem i charyzmatycznym przywódcą był szejch Abbassi Madani oraz Ali Belhadj. W 1990 zdecydowanie wygrał wybory regionalne głosząc skrajne hasła islamistyczne, nawołując do wprowadzenia w Algierii szariatu.
Historia Środowisko związane z przyszłym Frontem działało początkowo nielegalnie. Ideologicznie wywodziło się z Bractwa Muzułmańskiego, którego członkowie napłynęli do Algierii z Egiptu w 1971 roku. Grupa od początku stałą się skupiskiem krajowych grup islamistycznych. Celem nurtu było utworzenie republiki islamskiej na wzór Iranu. W postulowanej przez organizację republice miało obowiązywać prawo szariatu, a rolę konstytucji miał pełnić Koran. W 1988 roku środowisko islamistyczne dołączyło się do spontanicznych antyrządowych protestów, obejmując w nich kierownictwo. 18 września 1989 roku korzystając z mających miejsce przemian demokratycznych, islamiści powołali legalnie funkcjonujący Islamski Front Ocalenia. W 1990 roku Front wygrał wybory terytorialne w połowie okręgów.