Umberto Betti OFM (ur. 7 marca 1922 w Pieve Santo Stefano, zm. 1 kwietnia 2009 w Fiesole) – włoski kardynał diakon, teolog dogmatyk, były rektor papieskich uczelni w Rzymie: Uniwersytetu Laterańskiego i Antonianum, franciszkanin.
Życiorys W 1937 wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, gdzie 31 grudnia 1943 złożył śluby wieczyste. 6 kwietnia 1946 został wyświęcony na kapłana.
W 1950 uzyskał doktorat z teologii na Papieskim Ateneum Antonianum (dziś: uniwersytet). Wykładał teologię dogmatyczną na franciszkańskich wydziałach teologicznych w Sienie i Fiesole. Odbył roczną specjalizację na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium.
W 1961 został mianowany konsultorem komisji teologicznej przygotowującej Sobór Watykański II, a w 1963 – ekspertem na tym soborze. Czynnie uczestniczył w przygotowaniu konstytucji dogmatycznych Lumen gentium i Dei verbum.
W lipcu 1964 generał zakonu mianował go profesorem na Antonianum. Od tej chwili aż do 27 września 1995, kiedy przeniósł się do Alwerni, był członkiem wspólnoty Międzynarodowego Kolegium św. Antoniego. W latach 1966–1969 był dziekanem Wydziału Teologii na Antonianum, a w 1975–1978 rektorem tegoż ateneum. W latach 1991–1995 był rektorem Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego.